(αντι)εκλογική καμπάνια

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΤΕ 9.5 16:00 | Cocktails and board games στο αίθριο

 

σε περίπτωση βροχής θα πραγματοποιηθεί στο στέκι δίπλα στο φουαγιέ

TE 2.5 & ΔΕ 14.5 | Μάϊος στο αίθριο με δύο ταινιές απόλυτου Horror

ΤΕ 28.3 18:00 στο στέκι | Εκδήλωση πάνω στη μπροσούρα «Λειτουργεί και πρέπει να πεθάνει”

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΤΕ 14.3 11:00 | Coffee day στο στέκι στο πολυτεχνείο

την Τετάρτη από τις 11:00 και μετά

θα ανοίξουμε το στέκι για δουλειές, καφέ και άραγμα

Το διάστημα ανήκει στους έλληνες

Κάθε κοινότητα έχει ανάγκη να τοποθετεί τον εαυτό της στον χώρο και στον χρόνο προκειμένου να συγκροτείται στο παρόν αλλά και να αναπαράγεται στο μέλλον μέσα από αφηγήσεις του παρελθόντος υπό την δικιά της οπτική. Αυτό είναι λογικό καθώς κάθε κοινότητα, παρουσιάζοντας μια ιστορική συνέχεια, επικυρώνει και νοηματοδοτεί την ύπαρξή της. Ταυτόχρονα οι κοινότητες διεκδικούν την κατοχύρωση των δικών τους αφηγήσεών ως τη μοναδική και αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Πέρα από την πιθανή απόκλιση της κάθε αφήγησης από την πραγματικότητα, το ζήτημα για εμάς είναι να αναλύεται το περιεχόμενό της. Δηλαδή το πώς παράγεται η κάθε κοινότητα και αντίστοιχα η κάθε αφήγησή της, καθώς και τι παράγουν αυτές στο τώρα.

Στην περίπτωση ενός εθνικού αφηγήματος παράγεται η βάση για ένα κράτος εξασφαλίζοντας την απαραίτητη ομοιογένεια εντός του, η οποία με τη σειρά της, έρχεται να διασφαλίσει την τάξη και την ασφάλεια μέσω της ενότητας. Φαίνεται λοιπόν ότι το κράτος, επί καπιταλισμού, χρειάζεται ένα έθνος για να μπορέσει να οριστεί (γεωγραφικά, πολιτικά, σε επίπεδο κουλτούρας) και ταυτόχρονα το  έθνος χρειάζεται ένα κράτος να το προστατεύει (γεωγραφικά-στρατιωτικά, πολιτικά, σε επίπεδο κουλτούρας) αλλά και να το αναπαράγει εντός του (εθνοκαθάρσεις, διωγμοί, εξελληνισμοί ,κλπ). Γίνεται ξεκάθαρη, λοιπόν, μια διαλεκτική σχέση μεταξύ των δυο οντοτήτων στην οποία η μία αναπαράγει την άλλη και αντίστροφα.

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

Για όλα αυτά που οφείλουμε να θυμόμαστε και όλα αυτά που πρέπει να ξεχνάμε

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

TE 14.2 22:00 στέκι στο πολυτεχνείο | Bar οικονομικής ενίσχυσης του σχήματος

βάλτε την πιο καλή σας μουτσούνα

για το πιο καυτό ραντεβού της πόλης

Αντιεθνικό πανό στην είσοδο του πολυτεχνείου

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

Περί Άνθιμου και λοιπών δαιμόνιων

Το πανεπιστήμιο πρόσφατα αποφάσισε να ανακηρύξει σε επίτιμο διδάκτορα το μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο. Ύστερα από αντιδράσεις εντός και εκτός πανεπιστημιακής κοινότητας η αρχική ημερομηνία της ανακήρυξης άλλαξε, χωρίς να οριστεί νέα, για λόγους «καλής οργάνωσης”, το οποίο ερμηνεύουμε σε προσπάθεια αποφυγής αντιδράσεων την ημέρα της εκδήλωσης.

Έχει σημασία ότι είναι ο συγκεκριμένος μητροπολίτης, διότι είναι εκπρόσωπος και εκφραστής μιας πολύ συγκεκριμένης τάσης μέσα στην κοινωνία. Υποστηρίζει ενεργά την ακροδεξιά στην Ελλάδα από τα χρόνια της χούντας μέχρι και σήμερα, όχι μόνο με τον ρατσιστικό-εθνικιστικό του λόγο άλλα και οργανωτικά. Από τις δηλώσεις του για ανοιχτή στήριξη στη χρυσή αυγή μέχρι την διοργάνωση εκδήλωσης ενάντια στην ισλαμοποίηση της Ελλάδος. Ακόμα πρωτοστατεί και οργανώνει τις αντιδράσεις ενάντια στο gay pride της πόλης, με λόγο εχθρικό σε κάθε σεξουαλική ταυτότητα που ξεπερνά και αρνείται τον παραδοσιακό θεσμό της «αγίας ελληνικής οικογένειας”. Το βιογραφικό του περιλαμβάνει ακόμα την απόφαση για την εκκένωση της κατάληψης Ορφανοτροφείο στην Λαμπράκη όπου έμεναν μετανάστες και το ίδιο προσπαθεί για το ΕΚΧ Σχολείο. Ενώ παράλληλα τον βαραίνει και μια συγκάλυψη βιασμού ανηλίκου στο Παπάφειο Ίδρυμα.

Ο Άνθιμος για να εκφέρει αυτό τον λόγο έχει κατακτήσει πρώτα να εμφανίζεται ως ειδικός γύρω από αυτά τα ζητήματα και η αλήθεια του να είναι αδιαμφισβήτητη , γεγονός επικίνδυνο που έρχεται να ενισχύσει η επιτιμοποίησή του. Το πανεπιστήμιο με την βράβευση έρχεται να αναγνωρίσει την αξία του έργου του και τον ίδιο ως ειδικό και εν τέλει να ενισχύσει τις θέσεις του κοινωνικά. Ούτως η άλλως το πανεπιστήμιο δεν είναι καθαρό από ρατσιστικές και σεξιστικές λογικές και γι’ αυτό χωράει και την βράβευση του Άνθιμου. Όλα αυτά εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο λειτουργίας του στο οποίο γενικότερα τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα θάβονται κάτω από την «αλήθεια” και την «αντικειμενικότητα” της επιστημονικής γνώσης.

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →