Mπροσούρα μέλους του ΑΠΗΜ

μια συλλογή κειμένων πάνω σε θέματα πολιτικής οικονομίας και όχι μόνο

ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ

A πα πα πα πα! Εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα

Εκλογές είναι η διαδικασία ορισμού των αντιπροσόπωνμιας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων. Η διαδικασία αυτή βασίζεται στην παραδοχή πως δεν συμμετέχει αυτοπροσώπως το κάθε μέλος της ομάδας σε όλες τις αποφάσεις που το αφορούν. Δεν συμμετέχει είτε γιατί αισθάνεται ανίκανος να το πράξει, είτε ακόμη γιατί πιστεύει πως δεν είναι εφικτή, ή παραγωγική η συνδιαμόρφωση με μαζικούς όρους. Ταυτόχρονα, όμως, αισθάνεται την ανάγκη να εκφράσει τις επιθυμίες του και να προωθήσει τα συμφέροντά του. Αυτό αποτελεί μια έντονη αντίφαση την οποία έρχονται να επιλύσουν οι εκλογές προσφέροντας την δυνατότητα της ανάθεσης.

Η αντίφαση αυτή αίρεται από την ενεργό συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες. Μέσα από αυτούς, και μόνο, εκφράζονται οι ανάγκες και οι επιθυμίες μας ξεπερνώντας το αίσθημα αδυναμίας συμμετοχής και διαμόρφωσης των αποφάσεων. Παρατηρούμε, λοιπόν, πως οι δύο διαδικασίες είναι από τη φύση τους αντιπαραθετικές. Από την σκοπιά των κοινωνικών αγώνων, σε περίοδο έξαρσής τους, καμία εκλογική διαδικασία δεν έχει νόημα επειδή στηρίζεται στη μη συμμετοχή, δηλαδή στην απουσία των αγώνων αυτών.

Το γεγονός πως οι εκλογές με τους κοινωνικούς αγώνες είναι αντιπαραθετικές, σημαίνει ότι λειτουργούν κατασταλτικά σε αυτούς, καθώς αφομοιώνουν την κοινωνική κίνηση. Οι εκλογές προϋποθέτουν ότι ο κόσμος δεν βάζει ενεργά τις ανάγκες και τις επιθυμίες του κάνοντας εφικτή την αφομοίωση αυτή, η οποία πραγματώνεται είτε από αντιδραστική σκοπιά, είτε από όσους υπερασπίζονται τους κοινωνικούς αγώνες και συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία.

Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τις προθέσεις, ή τα περιεχόμενα κάθε παράταξης, αφού μέσα από τις εκλογές παράγονται δύο διακριτοί ρόλοι. Αυτών που διαμορφώνουν τα πολιτικά προγράμματα και αυτών που καλούνται να τα ψηφίσουν. Οι κοινωνικοί αγώνες αμφισβητούν τους ρόλους αυτούς και άρα για να διατηρηθούν αυτοί πρέπει τα πολιτικά προγράμματα να αφομοιώσουν και να διαμεσολαβήσουν την κοινωνική κίνηση, αναπαράγωντας διαστρεβλωμένα τα νοήματα που παρείχθησαν μέσα από αυτή.

Εμείς απ’ την πλευρά μας, επειδή θεωρούμε τους εαυτούς μας κομμάτι των κοινωνικών αγώνων και για όλα τα παραπάνω αντιτασσόμαστε στις εκλογές και σε οποιαδήποτε λογική ανάθεσης.

 

Αυτόνομη Παρέμβαση στους Ηλεκτρολόγους-Μηχανολόγους

ΔΕ 8.5 15:00 | AΠΗΜ Live Radio στο αίθριο του πολυτεχνείου

ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ 3η ΠΤΕΡΥΓΑ

 

Περίπου πριν από ένα μήνα, αντιληφθήκαμε ότι η πτέρυγα των ηλεκτρολόγων είναι πλέον κλειστή μετά τις ώρες των μαθημάτων. Το ρολό, που το προηγούμενα διάστημα φύλαγε μόνο τα εργαστήρια και τα γραφεία των καθηγητών του ισογείου, πλέον φράζει την είσοδο στην 3η πτέρυγα. Μπλοκάρει δηλαδή την πρόσβαση στο καμαράκι, στον ραδιοφωνικό σταθμό 1431am, στις κινηματογραφικές ομάδες καθώς και στο καμαράκι των τοπογράφων μηχανικών σε ώρες που κατά την κοσμητεία δεν πρέπει να βρίσκονται φοιτητές εκεί. Η μετακίνησή του δεν αποσκοπεί ούτε στο να σώσει μία κατάσταση που έφερε η σπασμένη πόρτα από το καμαράκι (η οποία πια έχει επισκευαστεί), ούτε να λύσει το πρόβλημα των ναρκωτικών αλλά να μπλοκάρει την πρόσβαση σε όλους εμάς που δραστηριοποιούμαστε στην σχολή πέρα από την ακαδημαϊκή λειτουργία και τα ωράριά της.

 

Η τοποθέτηση του ρολού αποτελεί κομμάτι μιας συνολικής πολιτικής για το πανεπιστήμιο που επιδιώκει να καταστέλλει (ή έστω να περιορίζει) οτιδήποτε διαταράσσει την ομαλή λειτουργία του. Μια ομαλή λειτουργία που μας δείχνει καθημερινά ότι πρέπει να λειτουργούμε ατομικά, εντατικοποιημένα και ανταγωνιστικά. Μια λειτουργία που συνοδεύεται με την συνεχή μετακύληση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας. Εν τέλει, μια λειτουργία που επιδιώκει την περαιτέρω σύνδεση και προσαρμογή του πανεπιστημίου στις ανάγκες της αγοράς. Προϋπόθεση αυτής της ομαλότητας είναι η απουσία αγώνων και συλλογικών διεκδικήσεων για την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών.

 

Οι ανησυχίες της κοσμητείας για την ασφάλειά μας δεν μας συγκινούν. Η πρόληψη της εγκληματικότητας και η αντιμετώπισής της δεν έρχεται μέσα από τα κλειδώματα, τα ρολά και τους φύλακες. Πόσο μάλλον από την παρέμβαση των δυνάμεων καταστολής. Ασφάλεια νιώθουμε όταν οικειοποιούμαστε τον χώρο του πανεπιστημίου για να ικανοποιήσουμε και να επιβάλλουμε συλλογικά τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Όταν εκφραζόμαστε και κοινωνικοποιούμαστε με τους δικούς μας όρους έξω από τις λογικές του εμπορεύματος. Τελικά, όταν αντιμετωπίζουμε συλλογικά τα προβλήματά μας. Θα βρεθούμε, λοιπόν, στην γενική συνέλευση του συλλόγου ηλεκτρολόγων-μηχανολόγων για να μιλήσουμε και να αποφασίσουμε για το ζήτημα του ρολού και όσα ζητήματα μας απασχολούν.

 

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΗΛ-ΜΗΧ ΤΡΙΤΗ 9/5 15:00 ΣΤΗΝ Α5

Συνέλευση κατάληψης κοσμητείας

Ασφαλείς δεν νιώσαμε ποτέ με τις κλειστές πτέρυγες και τα κατεβασμένα ρολά

Περίπου πριν από ένα μήνα αντιληφθήκαμε ότι η πτέρυγα των ηλεκτρολόγων είναι πλέον κλειστή μετά τις ώρες των μαθημάτων. Με απόφαση της κοσμητείας, το ρολό, το οποίο κλείδωνε τα γραφεία των καθηγητών και τα εργαστήρια προστατεύοντας ήδη τους χώρους  με πράγματα αξίας, μεταφέρθηκε στην κεντρική είσοδο της πτέρυγας εμποδίζοντας την πρόσβαση στις καταλήψεις ελεύθερο κοινωνικό ραδιόφωνο 1431 και καμαράκι ηλ-μηχ, όπως και τις εβδομαδιαίες προβολές της κινηματογραφικής ομάδας. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι έχει ως κύριο σκοπό να μπλοκάρει την πρόσβαση σε όλους εμάς που δραστηριοποιούμαστε στην σχολή πέρα από την ακαδημαϊκή λειτουργία και τα ωράριά της.

Η τοποθέτηση του ρολού δεν είναι τόσο αθώα όσο μας πλασάρει ο κύριος Κατσάμπαλος, αποτελεί κομμάτι της συνολικής πολιτικής του πανεπιστημίου η οποία προσπαθεί να περιορίσει την δραστηριότητά μας στα πλαίσια της ακαδημαϊκής λειτουργίας και νομιμότητας. Σταθερά βλέπουμε να αυξάνονται οι κλειδωμένες αίθουσες και σχολές και να μειώνονται οι κινηματικές αφίσες, τα αράγματα, οι εκδηλώσεις, κλπ. Ταυτόχρονα , με την κάθε ευκαιρία, οι πρυτανικές αρχές μας υπενθυμίζουν ότι πρέπει να παίρνουμε άδεια και να ταιριάζουμε στα πλαίσια που μας ορίζουν. Στόχος ήταν και είναι να αποκλειστούν (ή έστω να αποθαρρυνθούν) όλοι όσοι/ες βλέπουν τον εαυτό τους ως κάτι πέρα από φοιτητ(ρι)ές που έρχονται μόνο να σπουδάσουν.

Τα προσχήματα της κοσμητείας περί ασφάλειας δεν μας πείθουν. Η πρόληψη της εγκληματικότητας και η αντιμετώπισής της δεν έρχεται μέσα από τα κλειδώματα αλλά από την συνεχή ύπαρξη κόσμου μέσα στο πανεπιστήμιο. Όσο η ασφάλεια επιδιώκεται μέσα από την αύξηση του ελέγχου και των κλειδαριών τόσο αυξάνονται και η δικιά μας ανασφάλεια. Όχι επειδή μπορεί να μας κλέψουν σε μια σκοτεινή γωνιά αλλά επειδή οι κλειδαριές και τα ρολά μας εμποδίζουν να συναντιόμαστε και να αντιμετωπίσουμε συλλογικά την καθημερινότητά μας. Ασφαλείς νιώθουμε όταν περπατάμε στον διάδρομο και βλέπουμε οικεία πρόσωπα. Όταν συναντιόμαστε με ίσους όρους για να συζητήσουμε τα προβλήματά μας. Όταν κοινωνικοποιούμαστε σε μια προβολή, σε ένα πάρτυ, σε ένα λάιβ. Ασφαλείς δεν νιώσαμε ποτέ με τις κλειστές πτέρυγες και τους φύλακες. Τα κλειδώματα και πιο συγκεκριμένα το ρολό δεν οδηγεί σε ένα πιο ασφαλές πανεπιστήμιο. Αυτό το κάνουν οι σχέσεις που χτίζουμε καθημερινά. Οι συντροφικές σχέσεις που έχουν διάρκεια στο χρόνο και σταθερή παρουσία μέσα στους χώρους που ζούμε.

Οι σπουδές για εμάς είναι μια αναγκαία συνθήκη καθώς μέσα στο πανεπιστήμιο δεν βρισκόμαστε εξ’ ολοκλήρου από επιλογή αλλά και από έναν εξαναγκασμό. Αυτή η επιβολή προκύπτει από την ανάγκη μας να διεκδικήσουμε την εργασία μας με καλύτερους όρους και από την ανάγκη του κεφαλαίου για εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Βρισκόμαστε, λοιπόν, μέσα σε μια εκμεταλλευτική σχέση στην οποία το πανεπιστήμιο δημιουργεί και αναπαράγει τους όρους για την περαιτέρω εκμετάλλευσή μας. Σε αυτήν την συνθήκη ο χώρος του πανεπιστημίου δεν είναι οικείος παρά μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές. Είναι αυτές οι στιγμές που οικειοποιούμαστε το χώρο του πανεπιστήμιο για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας και να επιτεθούμε στις εκμεταλλευτικές σχέσεις που αναπαράγονται (και) μέσα σε αυτό.

Να φύγει άμεσα το ρόλο από την 3η πτέρυγα

Αυτόνομη Παρέμβαση  στους ηλ-μηχ

aphm.espivblogs.net

pdf download

Μάρτιος 2017 στο καινούργιο στέκι στο πολυτέχνειο

Δημιουργία Στεκιού από το ΑΠΗΜ

Ωπ! Κάτι τρέχει στο φουαγιέ

Είμαστε η Αυτόνομη Παρέμβαση στους Ηλεκτρολόγους-Μηχανολόγους (ΑΠΗΜ), η οποία αποτελεί το αποτέλεσμα της ανάγκης μας για συλλογικοποίηση της καθημερινότητάς μας. Η ανάγκη, δηλαδή, για την δημιουργία συντροφικών σχέσεων και ταυτόχρονα την συλλογική κάλυψη όλο και περισσότερων αναγκών και επιθυμιών. Η μη ικανοποίησή τους αποτελεί απόρροια των κυρίαρχων εκμεταλλευτικών σχέσεων, όπως η σχέση κεφάλαιο-εργασία, ενάντια στις οποίες προσπαθούμε να αντιπαραβάλλουμε τις σχέσεις που χτίζουμε μεταξύ μας. Συντροφικές σχέσεις που μας δίνουν την δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε με συλλογικούς όρους την συνθήκη που βιώνουμε καθημερινά ενάντια στην λογική του ατομικού δρόμου και του ανταγωνισμού μεταξύ μας.

Τα παραπάνω αποτελούνε μια συνεχή διεργασία 6 χρόνων ύπαρξης του σχήματος. Μια συνεχή διεργασία επικοινωνίας σκεπτικών(εσωτερικά και εξωτερικά του σχήματος) και εμβάθυνσης περιεχομένων που οδήγησαν σε κάποιους διεκδικητικούς αγώνες, όπως πχ ο αγώνας γύρω από την πρόσβαση και την ποιότητα της λέσχης, ο  πρόσφατος αγώνας για την διαγραφή προστίμων στον ΟΑΣΘ, παρεμβάσεις ενάντια στα κλειδώματα των σχολών, διατήρηση δωρεάν συγγραμμάτων, παρεμβάσεις ενάντια στον καριερισμό και τον ατομικό δρόμο, κοκ.

Πάνω στην κίνησή μας αυτή, προέκυψε σε όλους η ανάγκη οικειοποίησης ενός χώρου του πανεπιστημίου στο οποίο μία ή άλλη βρισκόμαστε καθημερινά όχι απαραίτητα επειδή το θέλουμε αλλά επειδή είναι απαραίτητο για να βρούμε μελλοντικά (καλύτερη) εργασία. Σε αυτό το πλαίσιο το πανεπιστήμιο για μας μόνο οικείο δεν είναι, ίσα-ίσα, ως φοιτητ(ρι)ές, αποτελεί για εμάς τον βασικό καπιταλιστικό θεσμό που δημιουργεί και αναπαράγει τους όρους για την διαρκή και αποδοτικότερη εκμετάλλευσή της εργασίας. Επιλέγουμε, λοιπόν, να καταλάβουμε ένα χώρο , επιδιώκοντας να δημιουργήσουμε ένα πιο οικείο μέρος, του οποίου τα χαρακτηριστικά θα διαμορφώνονται από εμάς, χωρίς τη διαμεσολάβηση οποιουδήποτε (κοσμητείας, πρυτανείας, εργολαβίας, παρατάξεων κ.α.). Συγκεκριμένα, θεωρούμε τη μορφή της κατάληψης προϋπόθεση για την δημιουργία των σχέσεων που θέλουμε. Σχέσεις που δεν αναπαράγονται με ετεροκαθορισμένους όρους και δεν αναπαράγουν προκαθορισμένους ρόλους.

Για τους λόγους αυτούς αποφασίσαμε τη δημιουργία ενός στεκιού και την διαχείρισή του σαν ΑΠΗΜ. Ενός στεκιού το οποίο θα είναι ενάντια στα συμπλέγματα εξουσίας και στους αποκλεισμούς που παράγουν. Αποκλεισμούς έμφυλους, φυλετικούς και ταξικούς. Ενός στεκιού που στέκεται πέρα και ενάντια στην ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου και αφήνει χώρο για δημιουργία, έκφραση και εξωτερίκευση.  Ενός στεκιού ενάντια στην κοινωνικοποίηση πάνω στη βάση του εμπορεύματος. Ενός στεκιού συζητήσεων, ζυμώσεων και εκδηλώσεων. Ενός στεκιού χώρου συλλογικού.

 

Αυτόνομη Παρέμβαση στους Ηλεκτρολόγους Μηχανολόγους συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

Πέμπτη 16.2 15:00 | Ψήσιμο στο αίθριο του πολυτεχνείου

ΠΕ 1.12 17:30 | Πορεία για σεξουαλική επίθεση σε χώρο εργασίας

gifafisasxima

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΠΕ 13.10 15:00 | ΠΡΩΤΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΠΗΜ

anoigma2016-official2

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →