Στη λέσχη του ΑΠΘ σερβίρουν απολύσεις

απολύσεις [RGB] συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

Αφίσα για ΟΑΣΘ

afisaoath

Κείμενο για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Οι μεταφορές ως ανάγκη

Στα σύγχρονα αστικά κέντρα αναγκαία και για λόγους αποδοτικότητας υφίσταται ένας διαχωρισμός της κάλυψης των ανθρώπινων αναγκών, όχι μόνο χρονικός αλλά και χωρικός. Συγκεκριμένα ο κεντρικός διαχωρισμός είναι αυτός μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης. Για παράδειγμα, χώροι διασκέδασης είναι συγκεντρωμένοι συνήθως σε διαφορετικά μέρη από τους χώρους παραγωγής(εργοστάσια, γραφεία επιχειρήσεων, κ.ά.) και αντίστοιχα οι  κατοικίες είναι συγκεντρωμένες σε πιο ήσυχες περιοχές, κλπ. Αυτό συμβαίνει για να είναι μειωμένο το κόστος των απαραίτητων εγκαταστάσεων(ρεύμα, αποχέτευση, κλπ) για τις διάφορες λειτουργίες και το κόστος για τη διαχείριση των εκάστοτε  επιπτώσεων(θόρυβος, απόβλητα, κλπ) από τις λειτουργίες αυτές. Η μείωση αυτή γίνεται αφού οι εγκαταστάσεις και οι επιπτώσεις θα είναι συγκεντρωμένες. Ο χωροχρονικός αυτός διαχωρισμός καθιστά τις διάφορες καθημερινές δραστηριότητες αντιπαραθετικές μεταξύ τους, αφού ο πεπερασμένος χρόνος της ημέρας μοιράζεται σε αυτές. Ο συνδυασμός της ανάγκης για αποδοτικότητα και του παραπάνω διαχωρισμού, δημιουργεί με την σειρά του γρήγορους ρυθμούς ζωής και πίεση χρόνου. Οι μεταφορές, λοιπόν, έρχονται να διαχειριστούν αυτήν ακριβώς την κατάσταση, καθώς δημιουργείται μια ανάγκη σύνδεσης των διαχωρισμένων χώρων, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να βρίσκονται σε αυτούς, και σύμπτυξης του χρόνου σύνδεσης. Έτσι, καθίστανται αναπόφευκτες και αναγκαίες. Οι ίδιες οι μεταφορές, όμως, αποτελούν και αυτές μια στιγμή κατανάλωσης(πόρων και ανθρώπινης εργασίας) και ο χρόνος που ξοδεύεται σε αυτές λειτουργεί επίσης αντιπαραθετικά με τις υπόλοιπες ανθρώπινες δραστηριότητες. συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΠΕ 3.3 | Ψήσιμο οικονομικής ενίσχυσης του σχήματος

02

ΠΑΡ 8.1 | ΠΟΡΕΙΑ αλληλεγγύης στους 5 φοιτητές

free 5 [mail]

ΣΑ 28.11 12:00 | ΠΟΡΕΙΑ Αλληλεγγυής στους 5 Αγωνιζόμενους φοιτητές

Afisa5

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 5 ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ | Κατάληψη Πρυτανείας από Αυτόνομα Σχήματα

Την Πέμπτη 12/11 , ημέρα γενικής απεργίας, αστυνομικές δυνάμεις με την παρουσία εισαγγελέα εισβάλλουν στα σπίτια 5 φοιτητών και τους συλλαμβάνουν. Οι συλλήψεις πραγματοποιούνται βάσει ευρωπαικού εντάλματος και ζητείται η έκδοση των 5 φοιτητών στις ιταλικές αρχές. Την ίδια μέρα στο Μιλάνο η αστυνομία συλλαμβάνει άλλους 5 Ιταλούς για την ίδια υπόθεση και στην συνέχεια προφυλακίζονται. Η κύρια κατηγορία αυτών των διώξεων είναι ότι “εθεάθησαν” να συμμετέχουν σε επεισόδια στην πορεία no-expo που έλαβε χώρα στο Μιλάνο την πρωτομαγιά το 2015. Οι 5 διωκόμενοι από την Αγ . Παρασκευή, κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους, συμμετείχαν στην εν λόγω πορεία και προσείχθησαν απο τις ιταλικές αρχές την επόμενη μέρα (2/5) απο καφετέρια στο κέντρο της πόλης. Μετά από πολύωρη κράτηση και χωρίς διερμηνέα οι ιταλικές αρχές έκαναν βίαιη λήψη DNA και δακτυλικών αποτυπωμάτων. Αυτή τη στιγμή είναι στο χέρι του ελληνικού κράτους η απόφαση για τον αν θα τους παραδώσει στην Ιταλία προκειμένου να γίνει εκεί η δίκη. Ήδη, έπειτα από πιέσεις του κινήματος αλληλεγγύης, αποτράπηκε η προφυλάκισή τους. Παρόλα αυτά τους επιβλήθηκαν αυστηροί περιοριστικοί όροι (παρουσία 3 φορές την εβδομάδα σε αστυνομικό τμήμα, απαγόρευση εξόδου απο την χώρα).

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΤΡ 10.11 12:30 | Κάλεσμα για Παρέμβαση στην Λέσχη

KEIMENO LESXH (1)

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

πρώτη ανοιχτή συνάντηση ΑΠΗΜ

afisa

συνεχίζουμε με χαρά (ταξική) →

ΒΙΝΤΕΟ & ΕΙΣΗΓΗΣΗ: το κυνήγι της μη-καριέρας

Καριέρα ονομάζουμε μια πορεία ανέλιξης στα εργασιακά μέσω της συλλογής εμπειρίας και προσόντων. Ο όρος καριέρα είναι σήμερα ή πάει να γίνει ένα κατάλοιπο του παρελθόντος. Η διαπίστωση αυτή προκύπτει από το γεγονός πως η καριέρα πλέον δεν είναι κάτι που μπορείς να επιλέξεις, διότι συνεχώς αυξάνεται η επιβολή της. Όταν κάτι επιβάλλεται σε καθολικό βαθμό, τότε δεν αποτελεί ξεχωριστή συνθήκη, αλλά νέα κανονικότητα.

Η ουσία είναι στο ότι όσοι κυνηγούν την καριέρα παραμένουν εργαζόμενοι και οι εργαζόμενοι τείνουν να κυνηγούν όλοι “καριέρα”. Το χτίσιμο βιογραφικού είναι πλέον προαπαιτούμενο για την εύρεση εργασίας και δεν είναι μια καθαρά προσωπική επιλογή κάποιων, αλλά ως ένα βαθμό αποτελεί απόρροια των νέων συνθηκών.

Οι καριερίστες παραμένουν εργαζόμενοι διότι συνεχίζουν να πουλάνε την εργασία τους σανεμπόρευμα. Το γεγονός όμως ότι την πουλάνε σαν εμπόρευμα είναι που ορίζει τις προλετάριες. Προλετάριος είναι αυτός που πρέπει να δουλεύει για να ζήσει. Πρέπει να δουλεύει διότι από την εργασία του δε βγάζει κέρδος, δε μπορεί να συσσωρεύσει κεφάλαιο. Από την εργασία του ο προλετάριος βρίσκει τα απαραίτητα ώστε να φτάσει σ’ ένα κοινωνικά αποδεκτό στάνταρ ζωής.

Το πώς και το πόσο θα δουλεύουν οι εργαζόμενοι είναι συνάρτηση των ρυθμών και των τρόπων αξιοποίησης του κεφαλαίου κάθε χρονική περίοδο. Τα κέρδη δε μπορούν να εξαρτώνται από εξαιρετικούς και ιδιαίτερους εργαζομένους αντιθέτως πρέπει να είναι προβλέψιμα και μετρήσιμα. Γι’ αυτό τα κεφάλαια πρέπει να μπορούν να αξιοποιούνται από τον μέσο εργαζόμενο. Το τι εννοείται μέσος εργαζόμενος είναι πολύ αναβαθμισμένο σε σχέση με το παρελθόν αλλά παραμένει μέσος για την εποχή του.

Η απόφαση για το κυνήγι καριέρας είναι αποτέλεσμα ενός μείγματος προσωπικής επιλογής και επιβολής από τις αντικειμενικές συνθήκες. Πάντα για τους εργαζόμενους, που υποχρεούνται να δουλεύουν για να ζήσουν, υπάρχει η απειλή του αποκλεισμού και μπροστά τους παρουσιάζεται ένας συγκεκριμένος τρόπος να τα καταφέρουν. Αυτό όμως δε συμβαίνει με όρους μόνο καταναγκασμού, καθώς η νομιμοποίηση της εξουσίας και των σχέσεων παραγωγής γίνεται και με υποκειμενικούς τρόπους, αφού η νομιμοποίηση είναι ιδεολογική και ψυχολογική. Ακόμα μεταξύ της επιβολής και της επιλογής υπάρχει μια συνεχής ανάδραση, και συμβαίνει και το αντίθετο, δηλαδή οι ατομικές επιλογές συνολικά επηρεάζουν το ποιά θα είναι η επιβολή και τον τρόπο με τον οποίο αυτή θα υπάρχει.

…η συνέχεια στην μπροσούρα Το κυνήγι της μη-καριέρας.